Blog

Hoe bedoel je verwarrend, “C” is voor negatief?

Een paar dagen geleden hoor ik naast mij hard genies en “ik heb ook keelpijn”. Mijn lieve vrouw maakt zich zorgen over haar gesteldheid en vooral over het wel of niet besmet zijn met het welbekende virus. Dat komt helemaal niet goed uit omdat de dag erna een wandeling gepland staat met een overnachting.

Als dit een maand of zes geleden was gebeurd waren wij met grote waarschijnlijkheid thuis gebleven… maar nu, nu heb je van de handige Covid-19 sneltest kits. Overal te koop en ook verstrekt door sommige werkgevers. Goede uitkomst dus…

Tot je de test wil aflezen….

Als je een van deze testen nog niet hebt gedaan -gelukkig maar-, de bedoeling is dat je met een wattenstaafje de voorkant van je hersens even kietelt via beide neusgaten. Eenmaal uitgeniest doe je het wattenstaafje in de meegeleverde vloeistof om vervolgens de vloeistof op het testapparaat, even wegleggen voor 15 minuten, even ter zijde, daar krijg ik flashbacks naar de tijd toen een zwangerschapstest spannend was; en dan de uitslag…

Maar wacht, huh, wtf, “C”? Corona? Covid? Kak!

En ernaast een “T”. Sorry, even op de meegeleverde bijsluiter worstelen met een vergrootglas…

Uhmmmm, even kijken. “C” staat voor Control en “T” voor Test. Verder lezen, geen reden tot paniek. “C” is dus ‘goed’ d.w.z. negatief.

Pak van ons hart, maar man, wat is dit een enorm #FAIL van de fabrikant, in dit geval Roche. Bij nader onderzoek blijkt uit dat de andere kit gemaakt door Abbot hetzelfde vormgevingseuvel heeft.

Noem het maar “beroepsdeformatie’ of simpelweg ‘common sense’ maar ik ben steeds op zoek hoe ideeën het beste kunnen gecommuniceerd worden door middel van beelden op de meest effectieve manier. In dit geval het gebruik van enkel een “C” of een “T”, hoe wetenschappelijk verantwoord of genormaliseerd is, vertelt niet op een simpele, snelle en efficiënte manier de uitslag van de test. Wat mij verbaast is dat de producenten, grote internationals, niet verder gedacht hebben dan aan de regels te voldoen. In Nederland leest bijna 99% van de bevolking, maar in landen waar de armoede heerst loopt het soms hard terug. Dat vraagt een andere aanpak als je wil dat dit product voor iedereen gemakkelijk te gebruiken en te begrijpen is.

Ik ben geboren te Mexico City in 1970, een miljoenen stad met ongeveer 26% analfabeten toen. Een jaar eerder werd en de eerste metrolijn in gebruik genomen. En daar werd ook de vormgeving verzorgd door de bouwers, de Franse Alstom. Zoals je kan het raden, daar waren de beslissingsnemers ook ‘techies’ of heel erg gehecht aan de traditionele leer. Elke wagon werd voorzien van een prachtige lijst met alle stations, dat wel, enkel tekst. Gevolg? Een zeperd.

Het algemene publiek dat voor de eerste keer in de supermoderne en snelle oranje metrotreinen stapte wist niet waar zij moest uitstappen!

Miljoenen en miljoenen geïnvesteerd en het werkte niet….

En dan, enter Lance Wyman. Deze New York grafisch vormgever werd gevraagd door het toenmalige stadsbestuur om het probleem op te lossen. Zijn antwoord? Mensen denken in beelden (al denken zij van niet) en maken daarmee koppelingen met plaatsen, mensen of gebeurtenissen. Door het ontwerpen van gesimplificeerde iconen voor elk station met een link naar bijvoorbeeld de naam van de straat, de wijk of een landmark samen met een aangewezen kleur voor de metrolijnen werd het voor iedereen duidelijk een eenvoudig waar zij waren en waar zij naartoe moesten. In andere woorden, kind kon de was doen en ‘en passant’ het wegbrengen naar de andere kant van de stad. Hoewel tegenwoordig 99% van de inwoners van Mexico City kan lezen is zo een communicatiesysteem niet weg te denken. Zelfs nieuwere metrosystemen wereldwijd gebruiken deze communicatiemethode om iedereen op tijd en veilig thuis te brengen.

 

Uhmmmm, even kijken. “C” staat voor Control en “T” voor Test. Verder lezen, geen reden tot paniek. “C” is dus ‘goed’ d.w.z. negatief.

Pak van ons hart, maar man, wat is dit een enorm #FAIL van de fabrikant, in dit geval Roche. Bij nader onderzoek blijkt uit dat de andere kit gemaakt door Abbot hetzelfde vormgevingseuvel heeft.

Noem het maar “beroepsdeformatie’ of simpelweg ‘common sense’ maar ik ben steeds op zoek hoe ideeën het beste kunnen gecommuniceerd worden door middel van beelden op de meest effectieve manier. In dit geval het gebruik van enkel een “C” of een “T”, hoe wetenschappelijk verantwoord of genormaliseerd is, vertelt niet op een simpele, snelle en efficiënte manier de uitslag van de test. Wat mij verbaast is dat de producenten, grote internationals, niet verder gedacht hebben dan aan de regels te voldoen. In Nederland leest bijna 99% van de bevolking, maar in landen waar de armoede heerst loopt het soms hard terug. Dat vraagt een andere aanpak als je wil dat dit product voor iedereen gemakkelijk te gebruiken en te begrijpen is.

Ik ben geboren te Mexico City in 1970, een miljoenen stad met ongeveer 26% analfabeten toen. Een jaar eerder werd en de eerste metrolijn in gebruik genomen. En daar werd ook de vormgeving verzorgd door de bouwers, de Franse Alstom. Zoals je kan het raden, daar waren de beslissingsnemers ook ‘techies’ of heel erg gehecht aan de traditionele leer. Elke wagon werd voorzien van een prachtige lijst met alle stations, dat wel, enkel tekst. Gevolg? Een zeperd.

Het algemene publiek dat voor de eerste keer in de supermoderne en snelle oranje metrotreinen stapte wist niet waar zij moest uitstappen!

Miljoenen en miljoenen geïnvesteerd en het werkte niet….

En dan, enter Lance Wyman. Deze New York grafisch vormgever werd gevraagd door het toenmalige stadsbestuur om het probleem op te lossen. Zijn antwoord? Mensen denken in beelden (al denken zij van niet) en maken daarmee koppelingen met plaatsen, mensen of gebeurtenissen. Door het ontwerpen van gesimplificeerde iconen voor elk station met een link naar bijvoorbeeld de naam van de straat, de wijk of een landmark samen met een aangewezen kleur voor de metrolijnen werd het voor iedereen duidelijk een eenvoudig waar zij waren en waar zij naartoe moesten. In andere woorden, kind kon de was doen en ‘en passant’ het wegbrengen naar de andere kant van de stad. Hoewel tegenwoordig 99% van de inwoners van Mexico City kan lezen is zo een communicatiesysteem niet weg te denken. Zelfs nieuwere metrosystemen wereldwijd gebruiken deze communicatiemethode om iedereen op tijd en veilig thuis te brengen.

Tja, veilig… Veilig op weg met je Covid-test op zak. Zeker als je de uitslag goed hebt kunnen begrijpen. 

Een kleine ingreep maakt een wereld van verschil, toch? 

Ik zou zeggen: “Schakel een echte grafische vertaler in voordat je je product aan de man brengt, wie weet, jouw product wordt beter begrepen!”. 

Wat vind jij? Wat denk je dat effectief verbeterd kan worden met een kleine ingreep? Heb jij ook een voorbeeld van effectief communiceren? Laat het mij weten in de comments!

Salud! 🥃🧂🍋🌶️

Paar leuke links:

Naar de Volkskrant met een leuke kolom

Wiki over de metro in Mexico City

Lance Wyman, de ontwerper van het communicatiesysteem (aanrader!)

Analfabetisme in Mexico (Spaans)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.